Gastenboek

Denise schreef op 27 February, 2014:
Hoi Hermine,
Graag wil ik je bedanken voor het antwoord op mijn mail. Moeilijke of makkelijke vragen, volgens mij beantwoord jij ze allemaal.
Mijn laatste vraag ging over het naar buiten gaan met mijn grijsje. Ik was zo jaloers op de wandelingen die jij met jouw gaaien maakte! Maar nu heb ik begrepen wanneer ik met James op stap kan gaan. Dat hij meer aankan dan ik voorafgaand dacht.
Leuk! Ik heb er zin in, om te oefenen met buiten met mijn James te lopen.
Kan iedereen hem zien!
Dank je wel!

Succes met het helpen van alle baasjes!
Groetjes,

Denise
latoya stavenga uit berkel enschot schreef op 25 February, 2014:
Hoi hermine!
Bedankt voor het mailtje dat ik terug kreeg met het advies voor mijn keus uit vogels.
heb nu sinds afgelopen zondag MAYA, een lieve rose knul van 1 jaar. Hij is wel met de hand opgevoed maar daarna in een heel klein kooitje gehouden met een soort genootje dus het tamme was er zo goed als af. Dankzij jou filmpjes en tips op facebook gaat het opstappen al super goed! Hij bijt bijna niet meer en stapt vrolijk op! Dus stapje voor stapje gaan we in de goede richting! Heb een filmpje op mn facebook pagina gezet voor als je dat leuk vind!

Nogmaals dankjewel voor het advies!
Groetjes latoya
Simone uit Tilburg schreef op 15 February, 2014:
Hoi Hermine
Ten eerste wil ik je hier ook even bedanken voor wat je bereikt heb met joy!! En mijn angst heb je ook weggenomen, wat jij bereikt hebt met joy is een wonder, ze is zo veel veranderd het is een compleet andere joy geworden qua gedrag, ik ben blij dat ik joy naar je toe heb mogen brengen en dat jij er zoveel tijd en energie in gestoken hebt,, het heeft dan wel bijna een maand geduurd maar dat was het helemaal waard!! Ben je ook dankbaar dat je joy langer hebt willen heropvoeden zodat het ook echt goed was wanneer ze naar huis ging, de ophaaldag was ik nogal zenuwachtig maar jij kreeg mijn angst ook weg, nu ben ik thuis met joy en het gaat hartstikke goed, al doet ze nogwel eigenwijs en heeft ze er af en toe geen zin in, maar ik hou je huiswerk erbij en doe alles volgens de regels, en hoe jij t me geleerd hebt, en vooral niet opgeven of angst hebben dat ze bijt!! Ook nu ik thuis ben met joy laat je ons niet vallen, en kan ik nog altijd contact met je opnemen en steun je ons, ook hier ben ik je natuurlijk ontzettend dankbaar voor!! Ik zou niet weten wat wij zonder jou hadden gemoeten, en ik hoop dat de baasjes die niets met hun gaai meer kunnen uiteindelijk contact met jou opnemen, want dan zijn ze gered!! Je bent zo goed!! Je hebt je hart op de juiste plaats!! En iedereen die jij geholpen hebt mogen dankbaar zijn dat jij in hun leven bent terecht gekomen!! Dank je wel voor het heropvoeden van joy en dat je ons nu nog steeds steunt en helpt
cynthia uit haarlem schreef op 2 February, 2014:
Hoi Hermine,
Ten eerste wil ik even zeggen dat ik het geweldig vind wat je allemaal met Joy bereikt. Weer een vogel die een gelukkiger leven te gemoet gaat. Verder hier even een korte update over Jannes. Het gaat op dit moment weer goed met hem. Jannes heeft gewoon hele wisselende dagen/weken met Mark. De ene dag stapt hij gewoon op en gaat alles goed en de andere dag gaat hij er weer vandoor als hij op moet stappen vanuit de kooi. We zijn er nu over uit dat we daar maar niet te veel aandacht aan besteden en dan haal ik hem uit de kooi. Dit zorgt voor de minste stress. Meestal gaat het vlak daarna weer gewoon goed. Hij blijft gewoon wisselende buien hebben. Als hij wil gaat alles goed en anders wil hij gewoon zijn zin hebben dat ik hem pak. Dus elke dag is anders. Verder is hij de laatste tijd erg vrolijk. Hij praat en fluit meer en is lekker aan het spelen. Dus op dit moment is alles weer even positief en op de andere momenten moeten we maar even doorbijten tot hij weer vrolijk is. ahahhaha beetje afwisseling in het leven.
Nou ik wens je succes met Joy verder en een kus van Jannes.
groetjes van Cyntia
ria bosse uit julianadorp schreef op 11 January, 2014:
Lieve Hermine,
wat ben ik toch blij dat jij mij advies hebt gegeven toen ik je belde. Ik zat helemaal in zak en as omtrent Kiki die mij aanviel als ik zijn kooi maar aanraakte en Kaatje die angstig over de grond kroop/ liep met haar snavel naar boven gericht. Je bent bij me thuis geweest en we hebben uren gepraat. Ondertussen mij laten zien hoe ik om kan gaan met deze 2. Advies gegeven om Kaatje vertrouwd te maken met de omgeving. Haar korte momenten mee te nemen naar nieuwe ervaringen, haar vertrouwen te winnen, haar te laten ontdekken dat wat ik met haar doe niet eng is maar leuk.
Nu bijna1 1/2 jaar later, is ze niet meer angstig. Ze is nieuwsgierig naar alles wat er om haar heen gebeurt. Ze laat toe dat ik haar aanraak, onder de douche door haar veren strijk, haar in de handdoek droog. Iedere dag is er vooruitgang en gaan we meer leren van elkaar.
Kiki wil nog steeds de baas zijn op zijn kooi. Mijn angst om gebeten te worden is voor hem duidelijk dat hij dit dan ook doet. Jij gaf me de tip van de petfles met een stok erdoorheen om hem op te laten stappen zodat ik niet gebeten kon worden. Nou dat werkte hoor. Nu stapt hij zonder dit ding op vanaf zijn kooi. Ook met hem moet ik nog veel oefenen. Ik heb nog regelmatig pleisters op mijn lijf. Ik vind hem wel heel erg lief. Dank zij jouw luisterende oor en adviezen gaat er een dag komen dat ik niet meer bang ben. Je bent een fantastisch mens. Lieve groetjes, Ria
Rinske schreef op 9 January, 2014:
Hallo Hermine,

Het is alweer 1 / 2maanden geleden dat ik jou via de telefoon heb gesproken. We hebben het gehad over de ara Bobo en het eventueel aanschaffen van een maatje. Wij hebben besloten om dit op het moment nog niet te doen. Maar toch wou ik je graag op deze manier bedanken, dat je tijd voor mij hebt vrij gemaakt en bereid bent om papegaaien baasjes te helpen. SUPER!
Mickey uit Steenwijk schreef op 30 December, 2013:
Beste Hermine,

Hartelijk dank voor het lange telefoongesprek dat ik met jou heb mogen hebben.
Je hebt ons heel goed geholpen en veel handvaten gegeven.
Het ging om onze twee Grijze Roodstaarten Bram en Chicka.

Inmiddels zijn we wij druk aan het "werk" met ze.
Opstappen op de stok kunnen zij nu beide.
Bram kende dat al maar Chicka helemaal nog niet.
Chicka stapt nu wel op de opstapstok maar als je die beweegt vliegt ze snel weg.

Bram kunnen we inmiddels al op een standaard zetten voor de volière.
Uiteraard worden wij nog wel eens gebeten, maar ik denk dat wij op de goede weg zijn.
Ik weet niet of ik ook een foto kan plaatsen?

Hermine, nogmaals Hartelijk Dank!
En hopelijk zien wij elkaar binnenkort een keer.

Groetjes,
Mickey
Olga Geleij uit Rijsenhout schreef op 30 December, 2013:
Hallo Hermine,
Via jouw zijn wij aan onze rose kaketoe Jip gekomen. Hij moest weg omdat JIp haar vrouwtje hele dagen moest gaan werken. We zochten een maatje voor onze witkuifkaketoe en al zijn ze geen vriendjes geworden, hoop ik wel dat ze toch wat aan elkaar hebben. We hebben een touw aan het plafond gespannen met speeltjes zodat Jip de hele dag hier kan freubelen en zich kan vermaken. Mijn man en oudste dochter zijn Jip's dikste vriendjes. Douchen is een noodzakelijk kwaad, maar wat moet dat moet :) Verders is Jip een heel gezellig lief dier waar we ook weer veel plezier van hebben.
Bedankt voor de bemiddeling en bedankt dat je ons goed genoeg vind voor dit geweldige rose kaketoetje.
Liefs van Dirk, Olga, Benita, Nanne, Ulinda en Rocky en Jip
Kimberley en Nobbie uit Beverwijk schreef op 27 November, 2013:
Dag Hermine,

Ik wil je allereerst nogmaals bedanken voor de tijd voor het lange (telefoon)gesprek wat we gehad hebben. Het is inmiddels 1,5 week geleden dat ik je heb gesproken over onze 4 maanden jonge ara Nobilis, die wij hebben weggehaald bij iemand die niet wist wat ze aan het doen was. Zo vertelde ik dan ook dat Nobbie bij teveel geluid in een schoenendoos werd gestopt enzo, en dit was tevens zijn slaapplaats.

Ik belde je op met de vraag hoe ik Nobbie van zijn verslaving/obsessie voor kleren (stuk)bijten kon afhelpen, want ik wist me even geen raad, maar dankzij het gesprek met jou en de tips om hem gewoon boos aan te spreken met 'Nee dat mag niet!" en daarna heel erg knuffelen, hebben we het na een aantal dagen toch voor elkaar gekregen om te 'winnen' en Nobbie heeft het opgegeven.

Heel erg bedankt voor de tips, je tijd en het onwijs leuke gesprek. Er zouden veel meer mensen als jou moeten zijn!

Groetjes Kimberley, en een pootje van Nobbie.
Irma van Dijk uit Nieuw-Dordrecht schreef op 4 November, 2013:
Hallo Hermine,

Zoals je weet hebben we onze Rocky dit jaar als een triest vogeltje in huis gehaald. We waren eigenlijk een beetje ten einde raad, toen iemand ons van jou vertelde, hij wou namelijk niets anders als boven op de kooi zitten en zich zitten waar hij veel praatte, zong en speelde. Wij hadden ons er bij neergelegd. Toen ik jou belde ging het eerst voornamelijk over zijn plukgedrag en kwam ter sprake dat Rocky niet op en af kon/wou stappen. Jij hebt ons tips en ideeën gegeven, maar we hadden er eerlijk gezegd een hard hoofd in. Voor ons de eerste stap: op een lijn gaan zitten. Sjaak (mijn man) zei namelijk bij alles, als Rocky het maar goed vind. Dit was afgelopen, wij maakten de dienst uit en niet hij, want hij is niet zielig, maar dat was hij. De eerste poging met opstappen volgde. Een hand aan het eind van zijn zitstok en de andere kruislings naar de andere kant van zijn voeten, meneer zet zijn ene voet er heel voorzichtig op en vervolgens de andere. Hij stond op onze hand, wat voor warmte er toen door ons heenging.... onbeschrijflijk. Nu gaan we verder omdat dit voor hem geen probleem blijkt te zien, een dag later is hij op de hand mee naar buiten geweest en het is niet eng meer voor hem, wij gaan er voor om hem alles te leren, omdat we zien dat Rocky geniet, net als wij!

Hermine Reuze Bedankt!!
cynthia schreef op 30 October, 2013:
Hoi Hermine,
Ik wil even zeggen dat wij nog steeds heel vaak aan jou denken. Het gaat heel erg goed met Jannes. Maar toch denken wij nog vaak terug aan hoe hij was toen hij bij ons kwam. Dankzij jou is hij nog steeds heel lief. Ik kon hem natuurlijk al een tijdje over zijn hoofdje aaien, maar nu mag mark het ook. Tenzij Jannes lekker bij hem onder een kleedje zit. Stapje voor stapje komen wij dus steeds verder. Natuurlijk blijft hij zijn rare angst streken soms hebben. Dan is hij een paar dagen raar aan het doen en daarna is het weer goed. Maar ja het blijft Jannes he. Ik zag dat je weer was begonnen met de gaaitjes. Doe het rustig een en denk aan jezelf. Ik hoop dat je nog vele papegaaien zoals Jannes kan helpen. Liefs van Cynthia

ps. We hebben Jannes zelfs al zelf gekortwiekt en zijn nagels gedaan. Zo goed gaat het :)
Neeltje schreef op 21 October, 2013:
Goedemiddag , even een vraagje ,wij hebben een grijsje van 15. Weken , maar hij wil niet opstappen , hoe kan ik dat het beste doen zonder dat hij mij bijt ,want ik word er wel angstig van , help aub
Alvast bedankt
Bianca uit Roermond schreef op 21 October, 2013:
Een beetje laat maar ik wil Hermine supwr super bedanken hoe ze mij geholpen heeft met mijn gaai Coco. Hermine je bent een topwijf en ik hoop echt dat de mensen eens gaan beseffen hoe goed en lief jij bent voor mens en dier. Ga zo door.
Sylvana schreef op 11 October, 2013:
Hoi, ik dacht laat ik eens een berichtje in je gastenboek plaatsen, dan kunnen andere mensen ook eens zien hoe goed advies je mij heb gegeven. Het gaat super goed met Elmo onze edelpop. Jij zei tegen mij dat het echt al binnen een week kan veranderen. Hij stapt super goed op en wil heel veel bij ons zitten en als hij wil bijten waarschuw ik meteen en dan kijk die ons aan en stopt meteen. Ben er super blij mee dat je ons zo goed advies heb gegeven. Ook zit Elmo nu veel beter in zijn vel als er visite is. Groetjes Sylvana
Denies uit Maarssenbroek schreef op 10 September, 2013:
Hoi Hermine,
Ik vind het heel jammer dat je er een tijdje mee stopt. Aldus kan ik jouw beslissing wel begrijpen. James (mijn grijsje) en ik, blijven je volgen via facebook.
Ik vind het hartverwarmend te zien hoe jij je inzet voor al deze gaaien.
Wij houden de berichtjes op facebook in de gaten en straks ook weer deze homepage.

Denies