Grijze roodstaart JANNES.De bangste vogel die ik tot nu toe heb gehad.

Jannes is de grijze roodstaart van een leuk jong stelletje.Op een avond werd ik gebeld door ze en en ze vertelden de vogel via marktplaats te hebben gekocht. Jannes was volgens het vorige bazinnetje goed “Handtam” Behalve de dag dat ze gingen kijken en hem meteen op zouden halen.Jannes zat in een kooi en wilde er niet uit. De verkoopster zei dat Jannes “zijn dag niet had”, maar dat hij echt hartstikke tam en lief was en dat liet ze even zien op een filmpje waar Jannes inderdaad tam op was! Als het Jannes was tenminste! Want deze mensen hadden nog een grijsje en die was wel handtam. Het jonge stelletje had toen nog geen enkel verstand van een papegaai en geloofden deze dame op haar woord! Jannes werd met KOOI EN AL! in de auto gezet want als ze met Jannes thuis waren zou het wel goed gaan…….
Maar niets was minder waar.Jannes was zo bang dat ze de kooi niet eens konden benaderen zonder dat Jannes een paniek aanval kreeg, laat staan dan ze hem uit de kooi konden halen, maar nog dachten ze dat het wel goed zou komen als ze een paar weken verder zouden zijn. Jannes was per ongeluk een keer uit de kooi gesprongen…en dat ontaarde in een nachtmerrie, Jannes liet zich niet meer pakken en ze zijn uren bezig geweest om het angstige vogeltje weer in de kooi te krijgen.Handschoenen moesten eraan te pas komen omdat Jannes uit pure angst kei en kei hard beet.De baasjes waren de wanhoop nabij en wisten niet hoe ze dit op konden lossen.Intussen waren ze ondanks alles wel erg aan Jannes gehecht geraakt en gelukkig vonden ze mij op tijd.Anders was Jannes weer naar een andere baas gegaan via marktplaats, want ze wisten het gewoon niet meer!

Ja, zo kwam Jannes bij mij en geloof me, ik had nog nooit zo’n bang wezeltje in huis gehad! Het was triest om te zien en ontzettend zielig, ook de gezichten van baas en bazinnetje die toch heel veel voor Jannes over hadden en hebben! De moedeloosheid straalde van hun gezicht af en alle hoop was op mij gericht………

Toen Jannes bij mij was, schrok ik echt van de vreselijke angst van deze gaai. Vol goede moed ging ik de volgende dag aan de slag met Jannes, althans dat dacht ik, maar niets was minder waar. Ik kon niet eens de kooi naderen zonder dat hij compleet in paniek raakte,liet zich in de kooi vallen, schreeuwde moord en brand,zat te bibberen als een rietje en zou zich bezeren in de kooi als ik door zou gaan.Ik zette de kooi dus maar open en ging Jannes op afstand observeren en hoopte dat hij uit zichzelf uit de kooi zou komen. Maar ook dat durfde Jannes niet, hij zat als een zielig hoopje in zijn “veilige”kooi.Maar ik moest proberen deze vogel weer vertrouwen in de mensheid te leren krijgen………maar hoe? Natuurlijk kreeg ik Jannes op een gegeven moment uit de kooi, omdat ik hem er gewoon letterlijk heb uitgepakt met alle beten tot gevolg want Jannes was doodsbang.Ik heb uren en uren voor de kooi zitten praten en dan zag ik dat hij rustiger werd en ik zijn aandacht had.Ik probeerde in de kooi met van alles zelf te spelen en speels zijn pootje aan te raken, meteen sloeg de paniek toe en Jannes kreeg het zelfs voor elkaar om over mijn arm te springen en de kooi te ontvluchten omdat het hem te heet onder de voeten werd. Dan rende hij als een haas over de vloer en zocht een”veilig”plekje…….meestal onder een bank, zodat ik de hele kamer overhoop moest halen om hem te “Pakken” dan ging die arme ziel op zijn rug liggen van angst en krijste.Meestal als een angstige vogel zich op een plek bevindt buiten zijn kooi en hij voelt zich onzeker,stappen ze 9 van de 10 keer GRAAG op de hand om zo snel mogelijk weer naar hun “Veilige”kooi te mogen. Jannes niet, die bleef vluchten rende als een haas door het huis.Zette ik hem op de kooi en ik benaderde hem, nam hij een duikvlucht en begon alles weer van voor af aan.Opstappen kon Jannes niet…………maar ik zag die vreselijk angstige oogjes, die oogjes die zeiden “ik wil wel, maar durf niet”Ik had al snel het gevoel dat Jannes iets vreselijks moest hebben meegemaakt en dacht en weet bijna zeker dat hij op de één of andere manier mishandeld is geweest………..Omdat ik dagelijks contact houd met de baasjes van de vogel, middels mails en foto’s over de vorderingen ( of juist niet) moest ik deze ontzettend aardige jongelui zeggen dat het met Jannes niet vorderde en dat ik er een hard hoofd ik had of het mij zou gaan lukken.Ik zag het heel somber in en dat was een enorme teleurstelling voor ze natuurlijk.Ik vond het zelf ook vreselijk dat ik zou falen bij deze vogel, die het verdiende om weer een fijn leven te krijgen.

Zo ging er weer een kleine week voorbij en op een dag merkte ik ander gedrag bij Jannes! Na zolang oefenen en proberen, stapte Jannes ineens uit de kooi op mijn hand! Hij deed het zo snel dat ik nauwelijks besefte wat er gebeurde.Natuurlijk probeerde hij meteen weer weg te komen,maar ik heb altijd één pootje vast dus dat lukte hem niet. Wel maakte hij bijna een koprol om mijn hand, maar ik hield hem met de andere hand tegen.Bijten dat Jannes deed pfff.Ik ben beten gewend, maar soms heb ik wel eens een keer genoeg wonden! Omdat ik meestal de probleemvogels twee weken in huis heb en er met Jannes pas heel laat een lichtpuntje was, heb ik de baasjes gevraagd of ik hem een week langer of zo nodig nog langer hier mocht houden, want ik voelde dat het zou gaan lukken.Ze wilden zo ontzettend graag dat het goed zou komen, want wat moesten ze met Jannes als hij zo bleef……Vanaf de dag dat Jannes op wilde stappen ging het snel,hij stapte keurig op uit de kooi, ik kon hem al vrij snel op voor hem “enge”plaatsen neer zetten,met hem door het huis lopen, samen de was opvouwen (Jannes keek alleen) en ga zo maar door.Het grootste probleem was nu nog het opstappen als hij bovenop de kooi zat!Voor ik in de buurt was nam hij al een snoekduik en kroop ik op mijn buik de hele kamer door om hem te zoeken en hem het vertrouwen te geven dat hij veilig bij mij was en gewoon op kon stappen. jannes zag dat echt nog niet zitten.Maar ook DAT ging redelijk snel goed! Jannes ging mee naar buiten op mijn hand en vond alles doodeng, beet er daarom lustig op los in mijn hand tijdens de eerste korte wandelingen,fladderde zich bijna af en toe los, zodat ik hem eerst even op de grond moest zetten om hem weer goed op de hand te krijgen, maar het ging steeds beter en beter.De dag dat Jannes hier kwam had ik hem eerst even gewiekt en de volgende dag gewoon alsof ik gek was onder de douche gezet want hij was nog nooit onder de douche geweest.En ik heb hem om de dag onder de douche gezet, hij gilde alsof hij vermoord werd….maar voor hij weer naar huis mocht zat hij gewoon op de douchestok!

Zo werd Jannes na ruim drie weken weer opgehaald, onzekere baas en bazinnetje mochten hun vogel voor het eerst op laten stappen! Dit was ook voor hen vreemd en moest ik ze even uitleggen hoe dat te doen.Jannes deed het keurig en we zijn zelfs een stukje gaan wandelen met Jannes.Om beurten hebben ze met hun vogel op de hand gelopen en ze waren blij, heel blij! Er was/is nog een lange weg te gaan voor Jannes en zijn baas en bazinnetje, maar met hulp van mij en het vele huiswerk dat ze mee hebben gekregen is het prima gegaan en nog! We hebben nog veel contact gehad omdat ze soms even niet meer wisten hoe te handelen, ze waren erg onzeker en bang het fout te doen. Ik ben super trots op deze leuke, fijne mensen, die de niet de makkelijkste weg namen door de Jannes gewoon weer “weg te doen” maar de moeite namen hem te helpen! Ik neem mijn petje af voor deze mensen en als ik aan Jannes denk zie ik weer die vreselijke angstige oogjes, de oogjes die ik niet kon weerstaan, de oogjes die tegen mij zeiden “Help me!” Daarom ben ik best ook een beetje trots op mezelf en ook SUPER BLIJ voor Jannes. Weer een vogel gered!

7 reacties op “Grijze roodstaart JANNES.De bangste vogel die ik tot nu toe heb gehad.

  1. Wat een super leuk verhaal en zo herkenbaar!!! jakko was een angsthaas, maar jannes wint het volgens mij en ik kan weten hoe blij deze mensen zullen zijn, helaas hebben we Jakko niet lang bij ons mogen hebben, maar toch vind ik je nog steeds een toppertje ook hoe je ons hebt geholpen met onze lieve babykip Chico die inmiddels alweer 13 maanden is en dankzij jouw adviezen ook een super lieve en praatgrage vogel is geworden!!!
    liefs
    nettie

  2. Hoi Hermine,
    Wat kan jij ons verhaal goed opschrijven zeg. Als ik dit terug lees krijg ik tranen in mijn ogen van verdriet over hoe erg Jannes er aan toe was, maar ook van vreugde als ik zie hoe goed het nu gaat. Je bent een top vrouw en je hebt zeker weten Jannes gered!!! zonder jouw hadden we dit niet gekunt.
    Liefs van Mark en Cynthia

  3. Hallo wat een ontroerend verhaal over jannes en zijn baasjes ik weet zeker dat cynthia en mark goed voor hem zijn en veel van hem houden.geniet onwijs van jannes en hoop voor jullie dat hij heel oud bij jullie mag worden.

    Groetjes daan

  4. Hallo Hermine,

    Toevallig kwam ik via google bij jou site terrecht, ik las het bovenstaande en ik was erg onder de indruk van je verhaal met Jannes.
    Wij hebben namelijk ook zo’n papegaai, deze hebben we (mijn moeder en ik) in Februari bij Lorre & Co gekocht. Op het eerste gezicht ging het allemaal wel, hij was nog erg jong natuurlijk en dan zijn ze altijd wat angstig en onzeker, maar nu hebben we h’m tenslotte al een poos en het lijkt wel of het steeds erger wordt met de angst. Ik heb h’m geprobeerd vanaf het begin gelijk te laten wennen aan zijn omgeving en ook regelmatig uit de kooi gehaald. Opstappen is geen probleem, maar zodra ik hem wel aaien gaat hij gillen en bijten, het lijkt wel of dat hij ook mishandeld is in het verleden, ik weet het niet maar zo’n angstig beestje hebben we nog nooit gehad.De situatie wordt niet beter, sterker nog, het lijkt wel of het steeds slechter met hem gaat. Zodra ik bij de kooi kom en hem wil aaien dan laat hij het wel even een paar seconden toe maar dan gelijk bijten in mijn hand, en flink ook…..regelmatig geeft hij ook van die angst kreten of dat hij vermoord wordt, vooral als je met je hand boven zijn koppie komt. Op het moment zit hij ook slecht in zijn veren, eigenlijk vanaf het begin al verliest hij ontzettend veel pluisjes en grotere veren. Toen wij hem gekocht hadden ben ik er gelijk mee naar de dierenarts geweest in Prinsenbeek, bij de “Baronie”….is natuurlijk ook niet leuk voor het beestje want die moest weer van alles ondergaan, paar foto’s zijn genomen etc….verder waren de uitslagen allemaal goed, getest op schimmels en andere papegaaien ziektes.Wij hadden gehoopt dat zijn toestand wel beter zou worden naarmate hij langer bij ons zou zitten, maar het tegendeel. Mijn moeder praat ontzettend veel met hem en heb ook veel speeltjes in de kooi hangen. Hij zit vlakbij het raam op de eerste verdieping in het apartement zodat hij lekker naar buiten kan kijken. Ik ben degene die het meeste onderneemt met hem, alleen ben ik weinig thuis omdat ik moet werken en andere dingen heb. Mijn moeder is redelijk bang van hem omdat hij zo bijt en aangezien ze suiker heeft en bijna 80 jaar is, durft ze hem zelf er niet uit te halen. Ik bezoek mijn moeder iedere dag en laat ik “Ronnie” er altijd 45 minuten uit en soms ga ik ook s’avonds bij mijn moeder eten en dan laat ik hem er ook uit. Verder praat en fluit hij als de beste, hij is hyperactief en erg druk met zijn bewegingen, dus echt ziek lijkt hij me verder niet. Wat kan de oorzaak zijn dat hij zo angstig is en dat dit niet over gaat, tenslotte zou je denken dat hij wat vertrouwen in je moet krijgen, we zijn er echt hartstikke goed voor naar mijn weten. Mijn moeder heeft heel haar leven al papegaaien gehad en die waren totaal anders. Zou u ons aub kunnen adviseren wat we het beste kunnen doen? Wij weten het niet meer. Alvast heel erg bedankt voor uw hulp. Mvg Gerard van der Bok

  5. Ik heb sinds een week een grijze roodstaart , de vorige eigenaar moest nou ja moest, om allergische redenen bij hun kind van de gaai af pracht vogel alleen hij is als de dood voor mijn handen en wanneer ik opsta ,op mijn vrouw en zoon reageert hij compleet anders is hij los uit zijn kooi en wandeld elders in de kamer en het wordt voor hem tijd om zijn kooi weer in te gaan dan schreeuwt hij moord en brand als ik hem op mijn hand wil laten stappen en is dan volledig in paniek zit hij in zijn kooi dan kan ik hem benaderen alleen met iets lekkers , heel vreemd bij deze vogel krijg ik haast het idee dat de eerste eigenaar ofwel de vorige hem eens onjuist met handen heeft benaderd of zelfs heeft afgestraft wat ik mij overigens niet kan voorstellen want hij is de rust zelve en praat en fluit er vrolijk op los , hoop dat hij tzt bijdraaid en zijn angst verliest in ieder geval ga ik er mijn uiterste best voor doen.

  6. Wij hebben ,ook een grijze roodstaart gekocht via marktplaats.Dat dier was ook mishandeld .Door de man van de vorige eigenaars.Hij was wel een heel klein beetje bang.Toen hij bij ons kwam .Maar omdat ik hem heel rustig benaderde.En hem langzaam alles liet ervaren.Is het met onze paullie toch heel goed meegevallen.Hij was gelooft ik het voor gevallene snel vergeten .Tenminste tot zo ver wij ervaren heeft hij nergens meer last van .Hij spreekt goed fluit zingt schommelt en speelt.Hij is bijna voor niets bang .of het moet een groot zwart voorwerp zijn ,en dingen die groot zijn ,en die een oranje kleur hebben.Daar schikt wel eens van.Niet dat hij dan gaat schreewen of iets dergelijks .Maar hij gaat iets opzij zitten en houd het voorwerp goed in de gaten .Schreewen ,doet overerigings nooit. of het moet met spelen zijn .Maar dat kun je niet echt schreewen. noemen.Dat is net als dat een kind aan het spelen is .En daar dan plezier in heeft.Dus wat dat betreft hebben wij zo te zien geboft ,met het grijsje van ons ,en die heeft ook niet direct leuke dingen mee gemaakt zo als ons verteld is.En deze kwam ook van marktplaats.Dus men hoeft niet altijd pech te hebben als men daar een papagaai koopt.

  7. Goede avond!

    Wat een leuk verhaal om te lezen vooral omdat het goed is gekomen,
    Ikzelf zit momenteel met het zelfde probleem en krijg het niet voor elkaar.. ik hieb zelf 2 vogels die heel tam zijn, nu hebben vrienden van ons een nieuwe vogel gekocht een zon parkiet via een winkel, deze heeft een rot leven achter de rug gehad zij de eigenaar.. maar in de winkel leek het mij niet veel beter de vogel zat alleen in een veel te kleine kooi op zolder gekortwiekt en alles bij elkaar te schreeuwen..

    Nu is zijn angst echt heel erg om uit de kooi te gaan op blote handen stapt hij niet op vanuit zijn kooi en zodra zodra hij er uit is is de vogel echt super lief alleen oogt hij soms erg gestrest dit is eigenlijk alleen als zijn 3 vogel vrienden lekker in huis An het vliegen zijn en huis moet op de speelboom blijven zitten vanwege gewiekte vleugels

    Ik zag ook dat ze hem in de winkel vaak vingen met een doek of pakte met een handschoen. als hij 1 van deze dingen ziet word hij super bang en probeerd weg te vliegen

    Ik kan er nog uren over door typen, ik hoop dat u misschien tips of trucs weet om dit prachtige dier nog een mooie kans te geven ? Want ik ga er in ieder geval alles aan proberen te doen

    Mvg mark

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *