Grijze roodstaart Jacco…

Op een dag in februari 2012 kreeg ik een mail over de Grijze Roodstaart Jacco.  Jacco was 24 jaar! En volgens de baasjes begon hij 5 jaar geleden ineens te plukken. Nu krijg ik dagelijks mailtjes over plukgedrag en vroeg of ze mij een keer wilden bellen om uit te leggen hoe alles was gegaan met Jacco. Ik kreeg steeds te maken met de dochter des huizes en niet met baas of bazinnetje zelf, waarom is mij tot op heden onduidelijk.

De dochter belde en legde mij het één en ander uit, maar echt wijs werd ik niet uit haar verhaal, wel dat haar ouders wanhopig waren omdat ze ALLES al hadden geprobeerd en niets hielp of werkte! Ik vroeg door en het bleek dat Jacco al 5 jaar een dubbele kraag om had!! Jeetje lieve lezers 5 jaar! Ik heb ze aangeraden om toch nog een keer naar Jacco  te laten kijken en verwees hen dit keer door naar Hedwig van der Horst, dit omdat ik ooit een keer hetzelfde verhaal gehoord had, het verhaal over het plukken tot bloedens en bot toe van een kaketoe waarvan we dachten dat het een gedragsprobleem was. Helaas was dit niet het geval en bleek deze kaketoe WingWeb Dermatitis te hebben! ( een soort eczeem wat niet te genezen is)  Ik had er destijds nog nooit van gehoord, maar ik ben ook geen vogelarts! Deze lieve mooie kaketoe hebben die mensen in moeten laten slapen helaas. En ook die waren overal al geweest, maar Hedwig zag binnen een minuut wat deze kaketoe had, daarom vroeg ik de dochter van de baasjes van Jacco naar Hedwig te gaan. Want ook Jacco had zich onder één vleugel tot het bot geplukt en zodra de kappen afgingen, begon hij weer.

Maar deze mensen vonden dat ze genoeg hadden gedaan en waren zo wanhopig en zo vréselijk gek op hun vogel??? Ze wisten het gewoon niet meer…………Ik kreeg foto’s door gemaild waar ik zo vreselijk van schrok!!!!! Die vogel liet me niet meer los en ik moest steeds aan hem denken…….Dan wacht je zo als ik op een telefoontje, maar die kwam maar niet. Dan blijf ik die ernstig verminkte vogel voor me zien en bel en mail zelf! Gek, het was een noodkreet per telefoon en vervolgens moet ik er zelf achteraan. Op mijn mail kreeg ik geen antwoord en heb dus maar gebeld en kreeg weer de dochter des huizes. Na lang over en weer gepraat, kreeg ik te horen dat ze voor Jacco een “Goed” huisje wilden gaan zoeken! Nou ja, slechter dan daar kon hij het niet krijgen was mijn gedachte. Maar wie wil er zo’n vogel? Ik neem geen vogels permanent op, ik heropvoed ze en ze gaan weer terug naar hun baasjes. Jeetje dacht ik, straks staat die ziel op marktplaats………..Nee, dat mocht NIET gebeuren!!

Klik op meer voor de rest van het verhaal…

Meteen dacht ik aan  Anita! Gelukkig, ik had Anita nog achter de hand voor noodgevallen. Anita heb ik leren kennen een hele tijd geleden via onze gezamenlijke liefde voor gaaien. Ooit had ze mij een keer gebeld om raad.  Anita neemt af en toe de  “Afdankertjes “in huis. Wat een rotwoord , maar het gebeurt. Zo heeft ze heel oude en blinde vogels in haar huis opgenomen en de “Plukkers” neemt ze soms ook liefdevol op, maar wel met de bedoeling dat ze hun verdere leven bij haar blijven! De vogels die bij haar komen zijn vaak al behoorlijk op leeftijd. Om een lang verhaal kort te maken , Anita heeft Jacco in huis genomen en we gingen er vanuit dat Jacco nog heel veel GELUKKIGE jaren bij haar zou mogen doorbrengen, maar dat liep anders helaas. Lees het verhaal van Anita over Jacco!

Anita kan alles nog netjes zeggen en schrijven , maar Ik niet! Ik heb geen goed woord over voor de baasjes van Jacco die hem 5 jaar aan zijn lot overlaten MET KAP!! Ik ben blij dat Ik ze niet meer heb gesproken ……want ik was WOEST!! Hoe kan je in hemelsnaam zeggen dat je van je papegaai houdt, als je hem 5 jaar op 24 jarige leeftijd in zijn kooitje laat zitten? Als je de vogel al hebt van jongs af aan? Hoe kun en durf je als baas naar je vogel te kijken zonder dat je voelt dat je , je eigen vogel in MIJN ogen mishandeld? Hoe kunnen deze mensen zeggen dat Jacco handtam was? Want hij was niet handtam en kwam zijn kooi NIET UIT! Hij beet! Mag ik ff lachen? Snuffel even op internet en zoek mensen die je daarmee kunnen helpen! Ze hebben mij toch ook ( te laat) gevonden?  Hebben de baasjes van Jacco wel beseft dat zo’n vogel letterlijk LIJDT! Dat hij ziek wordt van de jeuk omdat zijn nieuwe pennen doorkomen en hij er niet bij kan met een DUBBELE KAP? Dat hij gevangen zit in die kappen? Niet kan spelen, niet lekker mee onder de douche, lekker mee naar buiten, zijn nek spieren pijn gaan doen etc. etc.?  Jacco heeft het niet gered en is in de armen van Anita overleden…….lees het verhaal van Anita en hoe het ging met Jacco bij haar thuis. Schrik niet van de foto’s die ik erbij plaats. Maar die foto’s zeggen  genoeg en misschien begrijpen jullie dan mijn woede , onmacht frustraties over mensen die zo men hun “ Geliefde “vogel omgaan……

Hermine.

Hier het verhaal van Anita

Leest u aub hier het schokkende verhaal van Jacco wellicht word u hier heel wat
wijzer van,dit verhaal schrijf ik samen met Hermine (papegaaienvrouwtje)

Daar is dit eigenlijk begonnen.

Hermine werd benaderd door mensen die een grijze roodstaart hadden genaamd Jacco van 24 jaar. Deze vogel begon van het een op het andere moment te plukken gericht plukken,onder 1 vleugel. Dit is allemaal 5 jaar geleden begonnen,haar baasjes zijn met haar naar de vogel arts
geweest die constateerde een schimmel infectie hier is Jacco voor behandeld met succes de schimmel was helemaal weg.

Helaas was hier het probleem niet mee opgelost Jacco bleef plukken dus kreeg een kraag waar ze gewoon doorheen plukte,toen werd dit een dubbele kraag. Toen ik Hermine sprak over Jacco (die op zoek was naar een ander baasje) had ik al snel besloten om Jacco in huis te nemen,ik weet dat de cirkel door breken moeilijk is maar zeer zeker niet onmogelijk.

Toen ik hoorde dat Jacco al 5 jaar een dubbele kraag had ben ik erg geschrokken,buitenom dat dit heel erg zwaar is om een vogel zijn nek kon ik het eigenlijk ook niet zo goed begrijpen. Dus ik heb hier uitgebreid met Hermine over gesproken die zelf eigenlijk niet beter wist dan dat Jacco verschillende malen onderzocht is,toch heeft Hermine de vorige baasjes geadviseerd om naar Hedwig van der Horst te gaan.

Ik wist dan ook niet beter dat dit dan ook gebeurd was achteraf was dit niet zo,daarbij was Jacco een kooi vogel niet volledig tam,zat dus vaak in of op haar kooi en at zaad wat ik persoonlijk nooit aan een vogel zal geven die het zo zwaar en moeilijk heeft.

Uit frustratie bleef Jacco plukken,want hoe dan ook ze zullen een plek vinden waar ze bij kunnen in Jacco haar geval was dit haar staart,onderbuik en pootjes .Wat te begrijpen is de vogel word ziek (een schimmel is verschrikkelijk voor een vogel) krijgt ontzettend veel jeuk dus plukt zich onder haar vleugel tot op het bot toe kaal dit is een grote wond en een behoorlijk bloedbad.

Haar vleugel moest gehecht worden maar dat kon niet meer de huid was te dun,dus consequentie een dubbele kap. Ik snap dat iemand hier verschrikkelijk van schrikt het is natuurlijk niet niks,toch is hier wat flink fout gegaan .Niet 1 vogel blijft zelfs in leven met een dubbele
kap 5 jaar lang, dit is te zwaar en verschrikkelijk, de vogel heeft continue een heel zwaar gewicht aan zijn nek,niet tam,weinig afleiding dus terwijl het juist zo erg nodig is om te zorgen, dat je vogel niet in de bekende cirkel komt (plukken zonder rem!!!) dit gebeurde  bij Jacco dus wel, zij kon door haar baasje alleen gepakt worden met een handdoek over haar heen dan op schoot,waar ze vervolgens wel heel lief kon kroelen.

Nu even over de dag dat Jacco bij mij werd gebracht door haar baasje met zijn dochter samen. Ik schrok behoorlijk Jacco was heel erg nerveus,trok met haar nek,klapperde met haar vleugels,had jeuk,liep hier plukkend over de vloer.

Ik heb een tijdje met haar baasje zitten praten,en hoorde dat ze zelfs bij Jacco de laatste tijd s`nachts de stokken uit haar kooi halen ivm het vallen van haar stok. Vallen van een stok is natuurlijk erg en niet nodig maar zonder stok,is zo heel erg voor een vogel zo is ze verplicht om met een gespreid voetje te zitten wat en zeer doet bij een papegaai plus ze worden er erg moe van. Gebeurd zoiets klem zo nodig een stok op de bodem van de kooi zo kunnen ze toch uitrusten maar niet vallen, soms zijn het maar hele kleine aanpassingen om het allemaal wat makkelijker te maken. Nu even terug naar Jacco,ik was haar wat aan het kalmeren en zat met haar op de keuken vloer op dat moment ging haar baasje weg, ze hebben Jacco 24 jaar gehad.

Goed ik ben Jacco gaan douchen om haar te kalmeren, een lange warme douche zeer zeker ook voor haar nek (daar zat eelt op door die kappen) Jacco ontspande en zat rustig op een standaard. Daarna heb ik haar gelijk ingespoten met appelazijn gemengd met water half om half, je zag
Jacco helemaal rustig worden ik heb haar naast me gezet op de bank  lekker tegen haar zitten kletsen tot zover ging alles goed.

Gelukkig heb ik altijd natuur stokken op voorraad aangezien ik stokken voor Jacco wilde maken voor in haar kooi. Achteraf bleek geen kooi? ( hadden ze niet meegenomen wat beloofd was) Ik dacht o nee ik  heb er net 1 uit elkaar gesloopt om daar een standaard van te maken wat nu? dus gelijk maar gemaild ze waren net weer thuis aangekomen en hadden er geen erg in gehad dat Jacco zijn kooi mee moest,nu stel ik dit sowieso op prijs aangezien ze hier aan gewend was. Maar goed nood breekt wetten gelukkig had ik nog een grote honden bench in de berging
staan,2 flinke stokken, bakjes erin klaar.

Jacco heb ik gelijk op pellets gezet regulaire gekleurde geef ik liever niet aan een vogel die plukt,nu was het ook nog afwachten of ze dit snel zou accepteren en dat deed ze! super trots was ik op haar. Ze at heel erg goed,stapte de zelfde dag nog op, zat lekker op schoot, geen kap (een
behoorlijke gok natuurlijk) maar ik vond het genoeg ik had de hoop dit moet en zal lukken er zijn meerdere wegen die naar Rome leiden.

Ik heb Jacco in de bench gezet omdat ze heel erg moe toonde omdat ze nogal paniekerig was had ik een lichte doek voor over de bench zodat ze wel wat kon zien maar toch volledig rust had. S`morgens werd ik wakker en trof een vrolijke Jacco aan die heel vragend zei hallo?
deurtje open Jacco de keuken laten zien ze wist gelijk wat de papegaaienkast was!!!! daarna lekker eten eigenlijk boven verwachting.

Toen ze klaar was gelijk douchen,ik dacht nat dan blijf jij van je veertjes af hopelijk tegelijkertijd besefte ik dat ik niet eens goed op de bodem van de bench had gekeken ,dus Jacco lekker op een lage standaard op de bank gezet met een stukje appel en? niks geplukt! mega goed van haar natuurlijk. Jacco ontwikkelde zich als een rustige, makkelijke en hele lieve vogel ze trok niet  meer zo met haar kopje,het ging de goede kant uit.

Ik ben best veel bezig geweest met Jacco wat eigenlijk heel gemakkelijk ging, ze draaide lekker mee en werd vertroetelt ze kon je mooi om haar vleugeltje winden. Jacco heeft helemaal niet meer geplukt, kwam tot rust, sliep wel veel,maar knapte (dacht ik dus) heel goed op.

Dag 4:  S`morgens hetzelfde ritueel alleen viel me op dat ze geen honger had,maar goed dat kan .Mijn vader stapte binnen zat net 5 minuten en zei wat heeft die vogel nu? ik voelde gelijk dat rot gevoel vanbinnen keek naar Jacco en dacht nee aub nee laat dit niet waar zijn. Ze zakte door haar pootjes, bleef zo half zitten/liggen en keek heel verdwaast ze reageerde bijna al niet meer op prikkels .Jacco had waarschijnlijk een beroerte
ik heb haar in een handdoek gepakt en ben apart gaan zitten met haar.

Het rare van alles was ,ze lag als een baby in mijn armen heel ontspannen hoewel ik meer de indruk had dat ze zich niet meer kon bewegen ik heb nog met haar kunnen kroelen een kus op haar snavel gegeven,,waar ze heel duidelijk een piep geluidje op liet horen en me blik zocht.

Ik heb haar dus ook echt nog aan kunnen kijken, dat was het Jacco was er niet meer ik  kon het niet geloven. Toen ze door haar pootjes ging zag ik Loret en Ricky weer voor me ook dat ging precies hetzelfde, Loretje is overleden en nu Jacco.Hier kun je niet bij ik was en ben eigenlijk nog steeds lam geslagen je ziet een vogel helemaal opknappen en ze  redt het alsnog niet. Die arme Jacco heeft zich er al zolang doorheen geslagen dat ik zeer zeker overtuigd was dat ik haar kon helpen,mijn hulp was helaas te laat .De Foto`s die ik hierbij zal plaatsen is van het begin tot net voor haar dood.

Tot zover mijn verhaal over Jacco, Hermine zal dit zeker nog aan gaan vullen en verder zullen wij u zoveel mogelijk tips en advies geven wat u kunt doen om dit niet zo te laten eindigen. Jacco heeft wel iets te weeg gebracht want na dit verschrikkelijke geval zal ik mij
zeer zeker op vogels met pluk gedrag gaan richtten.

Groetjes

Anita

11 reacties op “Grijze roodstaart Jacco…

  1. Hier breekt echt mijn hart van, zo ga je niet met je vogel om , zo ga je zowiezo met geen enkel beest om, na het zien van de foto’s met kraag werd ik gewoon misselijk, wat een zielig en om hulp roepend vogel was het, echt zo zielig!!
    En Anita, dikke pluim voor jou wat je nog voor Jakko gedaan hebt, heeft hij toch nog een paar mooie en liefdevolle dagen gehad!!
    groetjes
    nettie

  2. Verdomme, ik zit hier met tranen in me ogen. Wat een verschrikkelijke k%&tmensen heb je toch!!!! Zijn ze gestoord ofzo, hebben ze geen gevoel of zijn ze gewoon dom en ignorant??

    Bedankt voor wat jullie hebben gedaan voor Jakko Hermine en Anita, jullie zijn supermensen!!!!

  3. Ik sluit mij helemaal aan bij Nettie en Astrid
    Inderdaad wat heb je toch een K!T mensen en dan nog durven te zeggen dat ze van dat beestje hielden je mag het niet zeggen maar laat hun ook maar eens 5 lange Jaren met een kraag omlopen en dan alle 2 de handen vast gebonden kijken hoe ze dat vinden de schoften.
    Lieve Anita je heb haar gelukkig nog een paar dagen heeeeelllllll veelll liefde gegeven en haar waardig laten gaan, gelukkig zijn er nog mensen zoals jij en Hermine die helaas altijd nodig zullen blijven.

    Heel veel groetjes Tineke

  4. Hoi lieve mensen,

    Even een reactie van mij,ik heb het verhaal zelf ook op me website staan maar bewust niet echt gelezen.
    Als ik dan eerst het stuk van Hermine lees,foto`s dan mijn verhaal pff wie kan dit droog houden.
    Het is ook echt niet te geloven ze deed zo haar best plus verlost van die kap.
    Toch is Jacco maar 4 dgn bij me geweest,als je goed naar de foto`s kijkt Jacco zo lief aan het kroelen op de bank,pootje op haar kopje het was een schat van een vogel.
    En een verschrikking om mee te maken,ze heeft hier een mooi plekje gekregen dit is zo erg.

    Bedankt voor julie lieve woorden ook naar mij toe.

    Groetjes Anita.

  5. Hallo Hermine & Anita,

    Normaal zal ik niet snel reageren, maar wat is dit voor horrorverhaal!!!!!! Zal er verder niet veel woorden aangeven, want die zijn er gewoonweg niet voor!
    Super dat jullie er nog voor hem/haar waren, ook al was het maar voor een paar dagen. Hij is gestorven in de armen van iemand die hem liefde heeft gegeven en er voor hem was en dat heeft hij gevoeld. RIP Jacco

  6. Lieve Hermine & Anita,

    Jeetje wat een triest verhaal weer.
    En wat kunnen mensen toch vreselijk zijn in de omgang met hun dieren.
    Wat ontzettend naar dat Jacco het niet heeft mogen redden zeg.
    De gedachte dat hij het de laatste periode in haar leven nog zo goed gehad heeft, is een kleine troost.
    Hoop dat mensen hier toch weer iets van leren?!
    Heel veel sterkte Hermine en Anita.

    Liefs Margôt

  7. Hermine stuur dit asjeblieft door naar het dagboek van Thiely de Moor.Destemeer mensen dit lezen des te beter.Ik ben er stuk van,wat een drama voor dat vogeltje,hoe kun je in godsnaam een vogeltje zo iets aan doen.Groetjes Leotine

  8. Hallo Hermine & Anita,

    Wat een verschrikkelijk verhaal van Jacco.
    Wij waren de bezorgde baasjes van de kaketoe waar Hermine over schrijft.
    Wij hebben haar ook tijdelijk een kraag om moeten doen en het was vreselijk om te zien. Maar je probeert alles! Toen we wisten dat het niet meer over zou gaan en het een lichamelijke ziekte was hebben we haar uit haar lijden verlost.
    We missen haar nog elke dag.

    Als ik nu lees dat het een gedragsprobleem was, dan had er inderdaad echt iets aan gedaan kunnen worden; het bewijs is al geleverd door Anita! Jammer dat Jacco niet de juiste ‘behandeling’ kreeg, jaren geleden….Wat een desillusie dat het uiteindelijk toch mis is gegaan met Jacco. De vogel heeft veel pijn moeten lijden en is daardoor uitgeput geraakt.

    Ik hoop dat alle papegaaien eigenaren met problemen de juiste wegen kunnen vinden en bewandelen en het beste voor hebben met hun papegaai. Het zijn zulke bijzondere dieren en ze verdienen het beste!

    Groeten Patrick & Sanneke

  9. Wat een verschrikkelijk verhaal. Ik keek net naar onze gaai tijdens het lezen van het verhaal. Ik kan me niet voorstellen dat je je beessie zo kan laten lijden.. ik kon het niet droog houden toen ik dit verhaal aan het lezen was. wat een kl#/@te mensen heb je Bah. Hermine en Anita, heel fijn dat er zulke mensen als jullie zijn. Respect. Lieve groetjes Evelien

  10. Maar ja, zo zit de mens in elkaar, goede en slechte kanten. Ook geld speelt een rol, geen geld geen dierenarts of je denkt het komt niet meer goed, wat nu? Dus neem je misschien als baasje de verkeerde beslissingen en zul je daarmee moeten leven. Persoonlijk vind ik een verbod op dieren hebben een goed idee. Dieren horen geen huisdieren te zijn, laat ze toch in hun waarde, zo simpel. Wil je wat voor dieren betekenen help dan wildopvang, misschien zit daar een diertje tussen dat niet meer terug kan in het wild en neem het dan op als weeskindje en geniet van elkaar. Maar ja, zolang je mensen en hun complexen hebt is het een rotzooi op aarde. Zelf ben ik een trotse adoptie mama van 10 gedumpte grasparkieten en 5 gedumpte muisjes. Dat dumpen heeft in ons geval te maken met hobbyfokkers die het niet kunnen verkopen, zowel gezonde als niet zo zieke vogels en huisdiereigenaren die graag een andere huisdier willen hebben en dus uitgekeken zijn op de dieren die ze hebben. Tot op heden niemand tegen gekomen die het echt financieel niet meer kan opbrengen, dat daarom een huisdier weg moet. Vind jammer dat mensen zo harteloos kunnen zijn, alsof een dier niks en geen waarde heeft je kunt als vreemdeling niks positiefs van ze leren. Ben ook een vegetariër, leer je ook meer om je verstand en hart te gebruiken en ik leer nog iedere dag.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *