Grijze roodstaart Mickey. Deel 1

In de zomer van 2010 kreeg ik twee vakantie vogels van 1 familie. Ricky en Mickey.  Ze kwamen aan in een soort duiventil en ik dacht nog “Wat een vreemde reiskooitjes!” Ricky was een oud, bijna kaal lief vogeltje, niet geringd  dus waarschijnlijk gezien zijn ( geschatte) leeftijd wildvang geweest. Voor Mickey moest ik oppassen volgens zijn baas en bazinnetje, want hij beet keihard en viel aan……Dus met veel bombarie en gedoe werd Mickey ( vanaf nu even Mik genoemd, is korter) in zijn tijdelijke vakantie kooi gezet door de baas, want bazinnetje scheet letterlijk in haar broek van Mik en bleef op veilige afstand toekijken. Ook de rest van de familie deed een paar stappen terug……… Mik was in tegenstelling tot Ricky wel geringd en was ( is ) een prachtige, grote, goed gebouwde vogel met een lekkere flinke “nijptang” En daar hou ik zo van! De familie, Opa en Oma, de baasjes van de oude Ricky en de dochter en  schoonzoon met hun zoon en dochter,de baasjes van Mik  gingen lekker twee weken met vakantie naar het buitenland.

Na gezellig koffie te hebben gedronken naderde het afscheid voor ruim twee weken. Met veel ach en wee werd er afscheid genomen van hun lievelingetjes. Nog een laatste doei, doei en nog wat aandachtspunten voor mij reed de familie weg. Eigenlijk zoals het altijd gaat, dus voor mij normaal. Ik had al een paar vakantie vogels, dus de twee Grijsjes vonden het meteen onwijs gezellig bij het papegaaienvrouwtje. Ik vraag altijd om zelf voer mee te nemen en wat lievelingspeelgoed zodat de vogels altijd iets vertrouwds bij zich hebben. Maar eigenlijk voelen ze zich allemaal vaak  dezelfde dag al thuis en anders de volgende dag. Omdat de meeste mensen die bij mij komen ver moeten rijden laat ik de vogels de 1ste dag lekker met rust.  Maar wat ze wel allemaal mogen is ‘avonds in de kamer zitten en krijgen ze even lekker de aandacht die ze nodig hebben. Overdag  staan de vogels in grote kooien in de serre en bij mooi weer lekker buiten.

De dag dat de twee Grijsjes werden gebracht, ben ik later nog schoon gaan maken in de serre wat elke dag gebeurt. Ik rijd de kooien dan aan de kant om er goed bij te kunnen en omdat de vakantie vogels altijd super handtam zijn denk ik nooit aan bijten of dat ik gebeten zou kunnen worden. Dat zijn de probleemvogels die ik heropvoed en die de hele dag bij mij zijn. Zo draaide ik de kooi van Mik om en schrok me een ongeluk! Hij viel me door de tralies aan, keek woest naar me en ik zag aan zijn koppie zoiets van “Kom maar op jij !” Zijn gemene oogjes priemden zich in de mijne en ik dacht pffff, lekker ding is dat! En moet die straks gezellig in de kamer zitten…….nou dat weet ik nog niet hoor, eerst maar eens even de kat uit de boom kijken. Eigenlijk ben ik nooit bang, maar Mik overviel me met zijn aanval. Die arme oude Ricky die alleen op zaad leefde was zo lief! Maar was voor zover ik het kon inschatten zeker niet gelukkig! Ik had medelijden met het arme, kale vogeltje die alles goed vond. Het werd tijd om alle gaaitjes naar binnen te halen en samen met hun lekker even tv kijken ( grinnik) enne..om de beurt op schoot en knuffelen. Ja, ik weet dat het geen knuffeldieren zijn , maar ik doe het lekker toch! Ze krijgen er niets van en ervaren het stuk voor stuk als prettig, dus trek ik me niets aan van wat er wel en niet mag met onze gevederde vriendjes, ik knuffel dus wel! Uiteindelijk is het sowieso al niet normaal om een papegaai als huisdier te houden , maar we hebben ze nu eenmaal en ook ik zie ze liever vliegen in de natuur waar ze thuishoren. Maar onze vogels zouden het niet meer redden in hun natuurlijke omgeving , ze worden hier gekweekt . Conclusie,alles wat wij met onze vogels doen is niet natuurlijk of normaal! Maar,……………….de papegaai beschikt over een eigenschap die zo bijzonder is! Die eigenschap is dat ze zich zo snel leren aanpassen, daar kunnen wij mensen nog veel van leren! Ik dwaal af! Het verhaal gaat over Mickey! Ik haal alle vogels stuk voor stuk binnen en zet ze op hun standaard. Als laatste ga ik naar Mickey, maar Mik wil niet! Bijt en schreeuwt. Wordt hysterisch! Aha, dacht ik meteen, deze vogel is doods en doodsbang! Hij is banger voor mij, dus de mens, dan ik van hem! En eigenlijk is dat altijd zo, ook met de probleemvogels die ik hier in huis heropvoed, ANGST! Maar wat dan? Moet ik mijn handen aan flarden laten bijten voor een vakantievogel? Ik had geen opdracht gekregen  om hem te heropvoeden, want dat doe ik niet voor niets omdat dat een dagtaak is voor mij en ik hem dan de hele dag bij mij heb! Nee, hier had ik geen zin in, Mik moest maar gewoon in de kooi blijven en dat was ook geen straf voor hem gelukkig, want hij wist niet beter! Hij was al jaren en jaren niet meer uit de kooi geweest! Ik had het er wel moeilijk mee!  Zo bleef Mik aanvallen en ik kon ook de kooi niet openzetten, omdat hij niet gekortwiekt was.( geen opdracht voor gekregen)  Mickey vermaakte zich desondanks goed gelukkig. Lastig was hij zeker niet, geen schreeuwer of vervelend op een andere manier. Hij keek zijn oogjes uit als ik met de andere vogels bezig was, prentte alles in wat hij zag. Op dat soort momenten vraag ik me vaak af wat er in hemelsnaam is gebeurd met zo’n vogel, die als baby al bij zijn baasjes in huis is gekomen…..Maar als er een vogel gebracht wordt omdat de baasjes met vakantie gaan, heb je vooraf niet van die diepgaande gesprekken en het feit dat deze mensen er een lange rit voor over hebben om hun vogel bij mij te brengen zegt wel iets over hun gevoel naar de vogel toe! Want hoe vaak wordt de gaai niet alleen gelaten en geeft buurman hem/haar elke dag een bakje zaadjes? Geloof me, dat gebeurt heel vaak. ( helaas) Want buurman of buurvrouw durft echt de gaai niet uit de kooi te halen, dus zit zo’n zieltje lekker 3 weken in zijn vaak te kleine kooitje weg te kwijnen. En dan wordt mij nog gevraagd hoe zo’n vogel problemen kan krijgen, hij krijgt toch zijn voer! Als ik daarop moet gaan antwoorden kan ik dat niet zonder mijn gal te spuwen naar dat soort baasjes! Ik ben nu eenmaal niet in de wieg gelegd om actrice te zijn, dus toneelspelen ligt mij niet, sterker nog, ik wil het ook niet. Ik zeg wat ik zeggen moet en jammer dan als het niet prettig overkomt! Eigen schuld dikke bult! Met Mik praatte ik veel en Ricky mocht lekker mee naar buiten alhoewel die het buiten zijn ook niet echt als prettige kon ervaren, maar hij kreeg wel lekkere frisse lucht en mocht lekker onder de douche, terwijl ik Mik maar met de plantenspuit nat maakte. Zo vlogen de weken om en werden Ricky en Mickey weer opgehaald en hoorde ik de fantastische vakantie verhalen aan. Ik vertelde hun hoe het hun vogels was vergaan in die weken. Ja, werd er gezegd, Mickey is geen lekkere hoor, hij kan praten als brugman, maar verder kunnen we niets meer met hem. Ik vroeg hoe dat zo gekomen was en kreeg een aantal dingen te horen waarvan ze dachten dat daar het probleem vandaan zou kunnen komen. Omdat ze hadden gezien hoe ik hier met alle vogels om ga, vroegen ze op het laatste moment of ik Mickey wilde kortwieken omdat ze dan de kooi open konden zetten en Mickey veilig mee naar buiten kon in of op zijn kooi. Dus ik heb Mickey gekortwiekt, waarbij beide families vol ontzag meekeken onder het roepen van “Durf je dat zomaar? “ Meteen na het kortwieken wist Mickey dat hij niet meer kon vluchten en wegvliegen. Heel apart dat papegaaien dat meteen weten en geen enkele poging meer doen om te vliegen!  In het geval van Mickey was het kortwieken DE oplossing. Het vreemde gebeurde…..kortwieken vinden de meeste gaaien niet fijn, ondanks dat ze er niets van voelen…. Mickey stapte uit onmacht en toch een beetje angst op mijn hand ZONDER TE BIJTEN! Hij zocht troost bij mij. Maar het afscheid naderde en zo gingen de Grijsjes weer in hun soort duiventil en ik zwaaide ze uit!

Dan na een paar weken komt het telefoontje van het bazinnetje van Mickey! Lees het vervolg volgende keer! Dus : Deel 2!

Hermine

Papegaaienvrouwtje uit Schagen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *