Blauw voorhoofdamazone Jakko

Zoals jullie inmiddels weten word ik vaak gebeld en natuurlijk altijd over problemen met papegaaien. Vijf avonden in de week probeer ik mensen telefonisch een beetje hulp te bieden en soms werkt dat. Ook beantwoord ik elke avond vele mailtjes. De problemen gaan vaak over het overzetten op pellets, krijs gedrag, plukken, maar de meeste mailtjes en belletjes gaan toch over het “Bijten” Baasjes die hun vogel al jaren niet meer uit de kooi durven halen, omdat de vogel op een dag “zomaar”heeft gebeten… Hun vogel gekortwiekt moet worden en dat niet kan omdat ze de vogel niet meer uit de kooi  kunnen ( durven) halen. En eenmaal flink gebeten te zijn door hun lievelingetje en na een tweede poging nog een keer, dan slaat de angst toe en komen baas (innetje) en vogel in een vicieuze cirkel terecht waar ze meestal zonder hulp niet uit komen helaas. Ook niet met telefonische hulp. Dan vraag ik wat ze graag willen bereiken met hun vogel en of ze het er voor over hebben hun vogel bij mij te brengen. Zo kwam ook Jakko bij mij in de heropvoeding.

Jakko is een prachtige Blauw voorhoofdamazone ( net als Beauty die hier ook is geweest, lees haar verhaal op mijn site) Jakko kwam bij een winkel of zoals zijn baas en bazinnetje zeggen een bedrijf vandaan , waar hij volgens de eigenaar een keer is ontvlucht en dus weggevlogen. Ze hebben daar Jakko met veel moeite letterlijk moeten vangen , dus ik neem aan dat dit binnen is gebeurd en zoals Jakko was is dit niet zo zacht handig gebeurd. Uiteraard waren de nieuwe baasjes hier niet bij en wat er precies met hem is gebeurd blijft gissen.

Lees verder klik –> Zo kwam Jakko bij fijne baasjes terecht die het allerbeste met hem voorhadden , maar niet hadden kunnen voorzien hoe moeilijk het zou gaan worden. Jakko was echt doodsbang van handen en werd agressief als er handen in de buurt kwamen , raakte in paniek en bleef rondjes klimmen in de kooi , zo bang was hij. Door deze paniek en angst zijn baas en bazinnetje nooit verder kunnen komen dan Jakko op de kooi lokken met iets lekkers en dat lekkers waren doppinda’s! Ze deden erg hun best en Jakko kwam heel soms met 1 pootje op de hand van het bazinnetje , maar verder kwamen ze niet  want Jakko was zo vreselijk bang. Soms kwam hij met zijn koppie bij tafel om iets lekkers te krijgen , maar kroop meteen weer in zijn “Veilige kooi “ Jakko beet kei en kei hard en dan ben je als baasjes op een gegeven moment echt wanhopig en komen niet meer uit deze vicieuze “angst “cirkel helaas. Jakko kroop wel op zijn kooi , maar als er handen aan kwamen werd Jakko bang. Jakko begon wel te praten zolang er maar geen handen in de buurt waren of kwamen.

Zo kwam Jakko bij mij en ik ga er eigenlijk altijd van uit dat het probleem opgelost kon en kan worden. Uiteraard kende ik Jakko niet en ook zijn baas en bazinnetje niet. Ik zie nog zo zijn baasje hier op de bank zitten , die zei dat het met  Jakko nooit zou lukken. Hij zag alles heel , heel somber in en dacht denk ik bij zichzelf “Deze klus lukt haar nooit “ Ik knipoogde naar het bazinnetje en zei “We zullen hem eens een poepie laten ruiken! “ Maar………jeetje wat had ik me daarin vergist! Jakko was echt een vogel die meteen in paniek raakte , liet zich vallen in de kooi als ik hem benaderde……werd hysterisch! Ik was eerst bang dat hij zich zou bezeren door dit zeer nerveuze gedrag. Hij was echt niets gewend en de angst kon ik aflezen uit zijn oogjes. Wat was die vogel bang! Wat zou er ooit met deze mooie vogel gebeurd zijn? Waarom kunnen ze praten en ons niet vertellen wat er gebeurd is met ze? Hoe zielig is het om zoveel angst te zien en ik dacht hoe ga ik dit oplossen? Hoe krijg ik deze vreselijke angst bij hem weg? Zijn baasjes konden hier niets aan doen , omdat zoals zo vaak een vogel wordt aangeschaft zonder dat de mensen zich er echt in verdiept hebben en weten wat het in houdt een papegaai als “Huisdier “te hebben.

De 3de dag heb ik al contact opgenomen met Jakko’s baasjes. Ik wilde de handdoek in de ring gooien en zei hun dat ik het niet zag zitten en deze keer zou falen omdat ik tot nu toe nog niet zo’n vreselijke moeilijke , angstige vogel had gehad. Ze schrokken en waren erg teleurgesteld ( ik ook!) want ik was hun laatste hoop en hun dromen met Jakko werden in 1 keer teniet gedaan. Ik ben altijd eerlijk en ook al is het bericht niet leuk , toch vind ik dat de baasjes moeten weten dat ik ook maar eens mens ben en de vogel niet kan instralen , dus geen Jomanda ben. Toch zei ik dat ik het nog even met Jakko wilde proberen. Een paar dagen , vooral voor Jakko , maar ook voor zijn baas en bazinnetje………..enne ook een beetje voor mezelf. Opgeven kon altijd nog…….

De 4de dag heb ik een geheel ander methode gebruikt ,ook voor mij een nieuwe en een probeersel. Maar…………het hielp! Eindelijk had ik het vertouwen van Jakko een beetje gewonnen en konden we “beginnen”. Zo kon ik hem de 6de dag uit de kooi op laten stappen en de dag  erop meteen naar boven naar de douche gegaan en gedaan ( zoals altijd) alsof ik gek was en of het de normaalste zaak van de wereld was om hem onder de douche te zetten. Ik zette hem voor de veiligheid op de vloer van de douche en douchte hem. Lekker vond Jakko het niet! Hij was meer overrompeld dan bang en wist dan ook niet hoe snel hij op mijn vinger moest stappen om zich “Veilig “te voelen. En dan , ja dan gaat het snel , heel snel. Hij kwam zelf uit de kooi, stapte keurig op en af, ik kon hem op het aanrecht zetten en kennis laten maken met allerlei voorwerpen en vooral hem vertrouwen te geven en hem te leren dat niets “eng”is als Ik hem ergens neer zette , omdat hij moest leren en leren voelen dat ik hem nooit in gevaar zou brengen!

Jakko stapte keurig uit zijn kooi, wat een groot probleem was zoals vele lezers wel zullen weten en misschien hebben ervaren. Hij schommelde in de ring als ik in de keuken bezig was en zat op de strijkplank ( ja, ik strijk nog ,ouderwets he?)  Ik kon hem buiten overal neerzetten en liep met hem op de hand ( duim over een pootje) langs de weg!  Jakko werd steeds brutaler en uiteraard had ik baas en bazinnetje al ingelicht over de ongelooflijke vorderingen die Jakko en ik maakten.

Ik liet leerde Jakko ook zijn geduld te bewaren door hem op een trainingstandaard te zetten en weg te lopen een paar minuutjes. Ik wist eigenlijk zelf niet wat mij en Jakko overkwam! Zo goed als het in zo’n korte tijd ging allemaal. Ik was en ben trots op Jakko, de onzekere angsthaas en was zo blij dat als het een beetje mee zou zitten hij ook bij zijn baas en bazinnetje weer een fijne vogel zou kunnen zijn en een fijn gezinslid!  Hij weer zeker in het leven zou staan en al zijn angsten helemaal kwijt zou raken. Ik wist dat baas en bazinnetje nog een “HEEL, HEEL LANGE WEG TE GAAN HADDEN EN HEBBEN” Maar had er alle vertrouwen in!

Toen kwam de ophaaldag…………..voor mij zoals bekent een vreselijk spannende dag! Ik ben dan echt nerveus, niet om de vogel, maar hoe de baasjes reageren en of ze mij vertrouwen als ik zeg dat HUN vogel weer te vertrouwen is! Maken ze een fout…………zijn we terug bij af en is al mijn werk en inzet voor niets geweest. Dan gaat de deurbel en mijn hart gaat tekeer ……..Jakko zit inmiddels op zijn trainingstandaard te wachten.  Ze stappen binnen en ik vraag hun niet meteen vol enthousiasme op Jakko af te stappen , maar eerst even te gaan zitten en een kopje koffie drinken zodat ik even uit kan leggen wat hun samen met mij en hun vogel moeten gaan doen. Ook zeg ik er altijd bij dat als ze geen vertrouwen hebben, we niet met de vogel aan de gang kunnen gaan! Maar eigenlijk is het nog nooit gebeurd dat ik de baasjes hun vertrouwen niet kon winnen. ( ik heb daar zo mijn trucjes voor, grinnik) Je kunt dit werk namelijk NIET doen als je alleen goed met vogels overweg kunt. Net zo belangrijk is de kunst te verstaan  om goed met mensen om te gaan! Anders zou dit mij allemaal nooit lukken!!!

Jakko’s bazinnetje liet Jakko keurig op mijn aanwijzingen opstappen en liep zo trots als een pauw met Jakko naar de keuken en zette hem op het aanrecht, op de speelring etc. etc.  Kunt u zich voorstellen hoe dat voelt? Voor het eerst met je eigen mooie lieve vogel op de hand lopen zonder angst?  Geweldig deze momenten! Ik krijg er kippenvel van altijd weer. Wat het leukste was , baasje zat op de bank en keek en keek en zei telkens weer “NIET TE GELOVEN…………NIET TE GELOVEN…..IS DIT MIJN VOGEL?” Maar ook baasje moest aan de bak! En hij deed het zo supergoed met Jakko en je zag zijn trots en ook bij Jakko!!!!!!!!

Dan is het tijd voor het afscheid, maar niet voor lang, want we houden zo nodig dagelijks contact. Telefonisch of per mail. Ik blijf ze volgen zodat het goed blijft gaan met de vogel en de baasjes. Het gaat nog steeds heel , heel goed met Jakko en hij maakt nog dagelijks vorderingen! De baas……………is “GEK “op die kip en wil hem nog wel eens zijn zin geven. Gelukkig steekt het bazinnetje daar een stokje voor en wat ook erg leuk is, ze houden me op de hoogte. Ook als het goed blijft gaan en zo heb ik er weer vrienden voor het leven bij! Jakko komt in augustus bij mij logeren als baas en bazinnetje lekker met vakantie gaan, maar nu niet als probleemvogel! Heerlijk! Weer een vogel gered! Ook al is het er maar weer 1………….ik voel me er goed bij!

Hermine – Het papegaaienvrouwtje uit Schagen

2 reacties op “Blauw voorhoofdamazone Jakko

  1. Vol aan dacht heb ik net het verhaal van Jakko zitten lezen, zo herkenbaar voor ons aan het einde van het verhaal liepen de tranen over mijn wangen wat een happy end weer, zo gaaf. Hermine je bent en blijft een kanjer en voor de baasjes van Jakko wij hopen dat jullie net zoveel plezier gaan krijgen met jullie vogel als wij want het gaat super met onze Beauty en dat allemaal dankzij HERMINE die wij eeuwig dankbaar blijven.

    Heel veel groetjes Peter Tineke & Beauty

  2. Wat leuk nu eindelijk het verhaal van jakko te lezen, ja Hermine je hebt het super gedaan, en wij zijn nog steeds heel blij dat we jou gevonden hebben en onze jakko een “nieuw “leven hebt gegeven. Het is een super blije vogel, die af en toe nog wel lekker dwars wil doen,maar we blijven doorgaan en het gaat super met hem, leuk dat hij in september bij je komt logeren.
    Al met al zijn we je heel dankbaar!!
    liefs en groetjes nettie peter en jakko

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *