Blauwvoorhoofd amazone Beauty.

Op een avond werd ik gebeld door een mevrouw uit Rijswijk. Het ging over haar Blauwvoorhoofd amazone Beauty. Door omstandigheden , waaronder een aantal operaties en een Burn- out was er een poosje minder tijd voor Beauty geweest. Toen alles in het gezin weer beter ging , bemerkte ze dat Beauty erg veranderd was. Zo kon ze voor die nare tijd vrij veel met Beauty doen , nu kon ze er niets meer mee. Beauty beet haar kei en kei hard en haar bazinnetje was bang voor Beauty geworden. Ze durfde Beauty niet meer uit de kooi te halen en vond het verschrikkelijk! Aan het eind van het gesprek , toen ik zei dat ik het met Beauty wilde gaan proberen , barstte ze in tranen uit. Heel zielig allemaal want Beauty is haar kind en dat van haar man. Ze hebben nooit kinderen mogen krijgen dus dat het nu juist met Beauty niet meer ging ….daar ging ze letterlijk kapot aan. Nu was het niet zo dat Beauty als een kind werd behandeld , ze hebben haar altijd de kans gegeven een vogel te zijn. Door de beten die ze van Beauty kreeg , gingen de wondjes of wonden die ze daaraan over hield ontsteken Dus de angst werd zo groot dat ze Beauty niet meer uit de kooi durfde te halen en alleen al het idee dat Beauty zo voor de rest van haar leven in de kooi door zou moeten brengen….dat brak haar hart en daar konden ze beiden ( haar man en zij) niet mee omgaan.

Beaut's bazinnetje even op de kiek met mij. Beauty mag naar huis! (1)

Afbeelding 1 van 52

Nu kan ik natuurlijk nooit de belofte doen dat alles ook daadwerkelijk weer goed komt , alleen dat ik erg mijn best voor ze zal gaan doen en het meteen zou zeggen als ik het idee heb dat het gedoemd is te mislukken. Zo voorkom je dat de er vanuit wordt gegaan dat het altijd goed gaat als ik met mijn toverstokje heb gezwaaid en de vogel op afstand heb ingestraald , want zo werkt het in de praktijk niet helaas zou ik bijna zeggen. Sterker nog , het is een hele klus om aan zoiets te beginnen. Ten eerste heb ik de volledige verantwoording voor hun vogel en ten tweede is het letterlijk voor mij een dagtaak zoals ik al vaker heb verteld en gezegd. Niet dat ik 8 uur per dag met de vogel bezig ben , dan zouden de vogels hier knettergek worden! Nee, het is gewoon de hele dag door met sessies bezig te zijn met de vogel. Hem / haar allereerst proberen te leren weer vertrouwen te krijgen. Gaat dat lukken kan ik al snel tegen de baasjes zeggen dat ik denk dat het gaat lukken , maar………..dan ben ik er nog lang niet. Het vergt enorm veel geduld , overredingskracht en doorzettingsvermogen van mij om daadwerkelijk ook verder te komen. Dit verschild per vogel en ik kan nooit van tevoren zeggen hoe lang of kort het gaat duren. Meestal lukt het binnen 14 dagen.

Van nature ben ik erg druk , praat te veel en word soms moe van mijn eigen gewauwel , omdat ik sneller denk dan dat mijn mond kan spreken……….Maar……….ben ik met een vogel bezig……dan word ik zo rustig en relaxt dan ben ik een heel ander mens hoe gek dat ook klinkt.
Beauty werd gebracht door vooral een erg nerveus bazinnetje. Zij moest haar Beauty achterlaten bij mij die ze alleen via de telefoon had gesproken en nooit had ontmoet. Gelukkig was er meteen een goede klik tussen ons. Met tranen in de ogen namen ze afscheid van hun lievelingetje voor twee weken en hoopten er het beste van.

Ja, Beauty was en is inderdaad een Beauty! Een prachtige vogel die alleen alle vertouwen kwijt was in de mensen en zo op haar manier haar zo geliefde kooi beschermde door te bijten als je die benaderde en bang was voor alles buiten haar eigen “Veilige “kooi. Ja, Beauty kon bijten! En ja, dat deed pijn! En Nee, ik gebruik nooit handschoenen o.i.d. daar worden ze in mijn ogen alleen maar angstiger en onzeker van. Dus gebruik ik mijn hand , daar moeten de vogels leren vertrouwen in te krijgen en niet in een handschoen! En vertrouwen in MIJ. Maar gebruik wel vaak pleisters en ik zou willen dat ik aandelen had in de “Hansaplast “ …………was ik nu steenrijk ( kwa geld dan) De vogels die bij mij komen in de heropvoeding wennen dus wel aan pleisters , ze zullen wel moeten en maken daar ook geen probleem van. Met Beauty ging het gelukkig vrij snel goed. Ze had heel snel vertrouwen in mij , ik nam haar overal mee naar toe zodat ze aan alles kon wennen en alles als normaal ging ervaren. Ze was een snelle leerling. Beauty ging ook mee als ik ging strijken ( ouderwets he ?) Dan ga ik expres met grote lakens over haar heen en zet haar op de meest vreemde plaatsen neer. Natuurlijk ging dit niet meteen goed , ze schrok in het begin van alles en sprong ook regelmatig van de standaard af waar ik de vogels op train. Als Beauty schrok deed ik net alsof ik het niet zag en ging gewoon door met waar ik mee bezig was. Sprong ze eraf……dan deed ik net alsof ik het niet zag en zei heel vriendelijk na een minuutje “Jeetje Beauty , ben je van de standaard afgegaan! “Zette haar weer terug en ging vrolijk verder intussen lekker kletsen met haar. Wat ging het goed na een dag of zes! Echt SUPER! Beauty leerde hier ook lekker douchen , eerst met heel veel tegenzin en angst…..maar opeens vond ze het heerlijk!
Dagelijks had ik contact met haar bazinnetje en ook maakte ik elke dag foto’s van de vorderingen van Beauty en mailde die dagelijks door. ( doe ik altijd) Ik ging met Beauty naar buiten als het weer het toeliet en ik zag Beauty helemaal opfleuren en de angst die ze eerst in haar oogjes had was weg! Zo heb ik ook met haar op de “kinderwagen “gelopen en oeps……….dat was ff eng! Maar al snel genoot ze ook daarvan. Beauty was in mijn ogen klaar om weer naar haar baasjes te gaan.
Dan komt voor mij de aller-moeilijkste dag ! De ophaal dag………hoe zal Beauty reageren als ze baas en bazinnetje weer ziet? Zet ze mij voor schut? ( zoals kinderen vaak kunnen doen en ook gaaitjes) Zijn baas en bazinnetje nog bang? Allemaal vragen waar ik mee rondloop op die zo belangrijke dag.
Als de deurbel gaat die dag ben ik ook nerveus. De baasjes komen binnen en begroeten Beauty meteen met veel enthousiasme. ( ik heb dit liever niet , heb liever dat ze eerst de vogel even met rust laten en even gaan zitten, maar het is voor hun een reflex , gebeurt voor ik in kan grijpen) Maar Beauty was BLIJ! Na een poosje te hebben zitten praten over hoe verder met Beauty om te gaan onder het genot van een koppie koffie heb ik aan het bazinnetje gevraagd of ze nog angst had. Ja dat had ze nog……….het zweet stond op haar rug. Ik heb een heel pak pleisters gepakt en vroeg haar om overal een pleister te plakken op de plekken waar ze bang van was er gebeten te worden. Bazinnetje begon te plakken en ik laat Beauty opstappen en zet hem zo pardoes bij het BAASJE op schoot en vraag hem ook nog eens of hij Beauty op wil laten stappen ………….en hij deed het! Wat ik niet wist is dat het baasje nog NOOIT iets met Beauty had kunnen doen! Het ijs tussen Beauty en baas was onbewust gebroken………….( grinnik) Toen het bazinnetje alles had volgeplakt vroeg ik haar Beauty op te laten stappen vanaf de standaard. En YES! Het ging heel goed en wat was ze blij!!!!!!!!!!! En ikke ook natuurlijk. We zijn nog even lekker met Beauty naar buiten gegaan en hebben even met haar op de kinderwagen gelopen. Ze moest alles wel zelf doen. Het ging prima en baasje maar foto’s maken heel leuk allemaal.

Met Beauty blijft alles goed gaan en we hebben nog regelmatig contact. Ik ben ontzettend blij voor deze lieve mensen en voor Beauty dat het nu is zoals het hoort te zijn enne………….stiekem een klein beetje trots. Ze kunnen alles met hun Beauty doen! Geweldig he? Ze zijn zo blij en ik ook.
De foto’s van Beauty staan al op de site. Maar waar ik echt van moest huilen zijn de foto’s die ik van hun kreeg………….de foto’s dat Beauty naar “bed”gaat…………zoveel liefde straalt daar vanaf en zoveel vertrouwen van Beauty…………….ik werd en word daar nog emotioneel van. Daar doe ik het allemaal voor. Want zo hoort het te gaan! Dit is waar ik naar streef………….een papegaai is een volwaardig gezinslid! En…………..hoort niet dag in dag uit in een kooitje te zitten! Dit vraagt om problemen! Ze zijn te intelligent en te leuk en lief om ze als decoratie in de kamer te zetten! Dus …………bezint eer gij begint aan zo’n mooie vogel als de papegaai!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *